12/27/2005

yazı [text] - kumaş [textile]

Philippe Pirotte'un Platform'daki konferasını dinlerken, Ahmet Öğüt - Borga Kantürk tartışmasına bir kez daha dönmek zorunda kaldım. Başka niyetle yazılmış bir kaynaktan devşirdiğim bir nosyonu, küratör sanatçı ilişkisine uygulayabilir miyiz diye düşünmeye başladım.
Gayatri Spivak, “Who Claims Alterity” adlı makalesinde şöyle diyor: “Writing is a position where the absence of the weaver from the web is structurally necessary. Reading is a position where I (or a group of us with whom I share an identificatory label) make this anonymous my own, even as I find it in a guarantee of my existence as me, one of us...” Spivak’ın yaklaşımı, yazma ve okuma edimlerinin ötesine işaret ediyor, yazdığınla olan ilişki (text: metin, text-ile (kumaş). Buradan hareketle, üçüncü dünyacı alternatif tarih yazımlarında yazan ile yapanın çakışmasını, günah çıkartmacılığı sorunsallaştırıyor. Spivak'ın daha sonra A Critique of Postcolonial Reason: Toward a History of the Vanishing Present'ta kitaplaştırdığı bu konu notlarımın konusu değil. Dileyenler Terry Eagleton'ının eleştirisini ve Eagleton'ın eleştirilerinin eleştirilerini okuyabilir.

Meselem çok daha basit: Sergi, sanatçı ve küratörün birlikte ördükleri bir kumaş olarak düşünebilir mi? Kumaşın sahibine işaret edecek olursak: Richard Flood’un, hatırladığım kadarıyla, Words of Wisdom: A Curator's Vade Mecum seçkisindeki notlarında dediği gibi, “Serginin başarısı sanatçınındır. Sanatçının başarısızlığının sorumlusu değilim, başarısızlık sanatçı olmanın bedelidir”.

Platform’daki tartışmada ortaya çıkan böylesi can alıcı bir noktaydı. Küratör olarak yeterli sorumsuzluk, ya da yetersiz sorumluluk ve sanatçı olarak katıksız sorumluluk adına.